ظروف نگهدارنده غذا: پلاستیک، شیشه یا استیل؟

انتخاب ظرف نگهداری غذا فقط سلیقه نیست؛ روی ماندگاری غذا، ایمنی گرم کردن و حتی جای یخچال اثر می‌گذارد. هر سه جنس رایج جای خودشان را دارند و انتخاب درست به این بستگی دارد که غذا را کجا نگه می‌دارید و چطور گرم می‌کنید.

شیشه: امن‌ترین برای گرم کردن

شیشه بو و رنگ غذا را به خود نمی‌گیرد و در مایکروویو بی‌خطر است. سنگین‌تر است و اگر از دست بیفتد می‌شکند، ولی برای غذاهای چرب و سس‌دار، که پلاستیک را لک می‌کنند، بهترین گزینه است. ظروف فر و پیرکس همین کار را برای فر هم انجام می‌دهند.

پلاستیک: سبک و ارزان، با یک شرط

پلاستیک برای حمل غذا و نگه‌داری کوتاه‌مدت عالی است. شرطش این است که علامت مخصوص مواد غذایی و مقاومت حرارتی داشته باشد. پلاستیک بدون این علامت را برای غذای داغ و مایکروویو استفاده نکنید. ظرفی که کدر یا خش‌دار شده دیگر بهداشتی نیست و باید کنار گذاشته شود.

استیل: برای وقتی که ظرف قرار است سال‌ها کار کند

ظرف استیل نمی‌شکند، بو نمی‌گیرد و عملاً برای همیشه است. دو محدودیت دارد: در مایکروویو استفاده نمی‌شود و داخلش دیده نمی‌شود، پس برای یخچالی که مرتب سر می‌زنید مناسب‌تر است تا فریزری که ماه‌ها دست‌نخورده می‌ماند.

چیزی که بیشتر از جنس اهمیت دارد: درب

بیشتر شکایت‌ها از ظروف نگهدارنده به درب برمی‌گردد نه به بدنه. درب با واشر سیلیکونی و چهار قفل جانبی، مایعات را نگه می‌دارد؛ درب فشاری ساده برای خشکبار خوب است ولی سوپ را در کیف شما خالی می‌کند.

منظم نگه‌داشتن یخچال

ظرف‌های هم‌اندازه که روی هم قرار می‌گیرند، فضای یخچال را دو برابر می‌کنند. ست‌های سه یا چهارتایی از نظر جا‌گیری از مجموعه‌ی ظرف‌های نامرتب بسیار بهتر عمل می‌کنند. برای بنشن و مواد خشک، بانکه و ظروف بنشن با درب چفتی از نفوذ رطوبت جلوگیری می‌کند.

• تاریخ بزنید: یک برچسب کوچک روی درب، از دور ریختن غذای سالم جلوگیری می‌کند
• غذای داغ را در ظرف‌های کم‌عمق پخش کنید و حداکثر دو ساعت بعد از پخت در یخچال بگذارید؛ لازم نیست صبر کنید تا کاملاً سرد شود
• برای فریزر، ظرف را کامل پر نکنید؛ مایعات هنگام یخ زدن منبسط می‌شوند